RuudFransen.nl

De ster was echter vorig jaar al geboren. De ster van moerdijk om precies te zijn. Zondag twee juni werd editie #2 verreden. Aan mij was de eer victorieus de meet te passeren... WINST!

De wedstrijd ging over zo'n 170 kilometer. Eerst een omloop van 96 kilometer, daarna 3 van 25,9. Met geen wind was een massasprint te verwachten. Een paar groepjes probeerden het toch af en toe. Echter mocht geen van allen ver uitlopen. 10 à 15 Seconden was vaak de voorsprong. De massasprint was dus onvermijdelijk. Dit keer, raar maar waar, gunstig zo is gebleken. Op 200 meter voor de finish ging ik vanaf ongeveer de 6e positie de sprint aan en zat bij de streep nog steeds op kop! Bert Lip van de WSV Emmen eindige achter mij als tweede voor nummer drie Jorrit bergsma. Marco Brus eindigde ook nog in de toptien als 7e. Hiermee hadden we het ploegenklassement. De wedstrijd werd echter ontsierd door een massale valpartij ook op zo'n 200 meter voor de finish. Het bottle-neck effect gecombineerd met 50 à 60 km/h en niemand die als eerste wil remmen zorgde hiervoor. Het parcours werd daar smal door twee geparkeerde auto's die de organisatie niet weg kon krijgen. Ik weet hoe sommige mensen als gestoorde gekken en wilde stieren de wendbaarheid van hun fiets in een massasprint testen. Als niemand hiervoor onder wil doen dan zit je dus als peloton op het randje. Dan kan je zeggen dat de versmalling levensgevaarlijk is. Of het peloton rustiger moet rijden? Moeilijk en lijkt me niet realiseerbaar. Maar genoeg wereldpolitiek voor vandaag. Victorie is mine en op naar de volgende wedstrijd.

Sterkte aan alle slachtoffers van de valpartij.