RuudFransen.nl

Een goede opening van het seizoen. Een derde plek mag er tenslotte zijn in de openingsklassieker van het nieuwe seizoen. Daarnaast werd ik tot strijdlustigste renner uitgeroepen.

De jubileumeditie van de openingsklassieker de Ster van Zwolle, ofwel "de Ster", werd gewonnen door Bert-Jan Lindeman. Tweede was dorpsgenoot Peter-Jan Polling gevolgd door niemand minder dan ik! De koers was gelijk hard. Er stond een aardig briesje en het was amper boven nul. Met blote beentjes kon dan ook nèt. De eerste kopgroep was direct na de neutralisatie een feit. Veel goede ploegen erbij en wat eenlingen als ikzelf. Tegen de wind in kwam toch de tweede groep er weer bij. Zo ging het een paar keer en elke keer zat ik er bij. Na toch wel een uitputtende koers gingen we de finale in met nog zo'n 15 kilometer te gaan. Bert-Jan Lindeman demareerde waarop ik vrij snel reageerde. Ook vrij snel waren we vergezeld door drie andere mannen, Peter Schulting, Remco te Brake en Wim Botman. We werkten goed samen. Bert-Jan ging echter in de aanval. Deze werd geneutraliseerd. Uiteindelijk lukte het Peter Schulting gevolgd door Wim Botman goed weg te komen. Nu was het de taak aan Te Brake en mij het gat te dichten. De ploeggenoot van Lindeman zat er tenslotte voor. Te Brake en ik probeerden het zo goed mogelijk op de kant te zetten en konden zo uiteindelijk het gat dichten. Ik had inmiddels erge zijsteek gekregen en kon vrij weinig meer. 100 Meter na de hergroepering demarreerde zoals verwacht Lindeman. Ik had veel last en kon niet reageren. Botman en Te Brake reageerden ook niet. Lindeman was gevlogen en wij zouden voor plek 2 sprinten. Ik heb in de laatste 2 kilometer nog een demarrage geplaatst maar de mannen achter mij werkten goed samen en ik werd weer gegrepen. Het zou een sprint worden. Met de achtervolgende groep op nog maar een paar seconden ging Te Braken de sprint aan. Ik ging erover maar zat goed kapot en werd op het laatst nog ingehaald door dorpsgenoot Polling die met de tweede groep aansluiting gevonden had. Tot mijn vreugde had ik ook nog de prijs voor meest strijdlustige renner. Reden tot klagen had ik dus niet. Ik wist niet dat de vorm al zo goed was dus dat zegt, tenminste daar ga ik maar vanuit, wat over de komende wedstrijden!